last saturday, roovin and metz went back home. i thought i wouldn't feel sad. seeing them leave made me sooooo homesick. i wanna go with them. it's really sad to be left behind. (kaya sa susunod hindi na ko maghahatid ng mga uuwi hehehe.)
cguro rin, mamimiss ko ung mga ginagawa namin together for the past 1 and 1/2 months. isa na dun ang aming nikai lunchout at ang pag-uwi sa gabi wondering saan kakain. haaay mag-isa na naman akong maglalakad tuwing gabi pauwi, papuntang eki. :-(
pero cguro natural lang ito. naiingit lang din talaga ko ksi kita talaga sa mga mukha nila ung excitement pauwi. gusto ko rin ng ganun. sa totoo lang pwedeng-pwede ako umuwi kung gugustuhin ko... pero ako na rin pumipigil sa sarili ko hehe. weird di ba? pero ksi i am being reminded of the reasons why i'm here. mas malakas siya kesa sa power ng homesickness :-P
roovin at metz... arigatou! >:D< >:D<
========
on the brighter side, my big sis in cebu is here in japan! yey! hihihi... nakakatuwa nga ksi kahit may umaalis, may pumapalit hehehe :-D kaya alam ko hindi Niya talaga ko papabayaan ksi He keeps on blessing me through my friends na pumupunta dito hehehe. i'm looking forward for more laags and kains with mAi >:D<
1 comment:
>:D<
Post a Comment