feels like home...

...that's why i love attending mass at kawasaki church...

pinoys everywhere, even the priest, father oscar (hehe kapangalan pa ng tatay ko). for the past month, i've been attending masses at yotsuya. oks din dun, dami rin pinoy... but still, ang sarap pa rin ng feeling pag sa kawasaki... kahit english ang main language, but the songs, the homily reminds me of home. singing tagalog mass songs really uplifts me... for 1 hour, i feel nasa pinas ako, nakakatuwa talaga :-)

pero the most outstanding feeling ko kanina... i feel humbled. nakakatuwa ksi lahat nakangiti, lahat masaya, basta pinoy kahit maraming problema ngiti pa rin, tawa pa rin... i remembered to be human... na tao lang ako... na dapat idaan ko pa rin sa ngiti ang problema... ksi kahit simangutan ko un, walang mangyayari magkakawrinkles pa ko =))

sa totoo lang wala akong mabigat na problema, as compared cguro sa ibang pinoy na nandito... ako lang nagbibigay problema sa sarili ko hehehe...

kaya from now on, pasahan ako ng trabaho ni valleymountain, cge oks lang ngiti pa rin, pag-OT-hin ako ni valleymountain, cge smile pa rin, kulitin ako ni bigplace, oks lang makikitawa pa ko sa kanya... at most especially, 2 weeks na lang JLPT na... hay salamat matatapos na rin siya.... ngingitian ko bawat sagot... malay natin makuha sa ngiti ko ung tamang sagot hihihi...

i'll be back, every 3rd sunday of the month sa kawasaki... ^_^